نویسنده: قاصد افغان

برخی‌ها آنقدر درگیر این زندگی و مافیهای آن شده اند که حتی عهد و پیمان(الست بربکم، قالو بلی) را فراموش کرده اند و گویا این زندگی غایت و فرجامی ندارد.
دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم محل آزمایش و امتحانی بیش نیست؛ دنیایی که خالق آن ما را به عبادت، ایمان، تقوا، توصیه به حق و صبر سفارش و مسئول در برابر اعمال و کارکردهای ما قرار داده است.

اما متاسفانه رسانه‌ها، امور روزمره، کسب مادیات، تشویش روزگار و داشتن آینده پر از تجملات و ملایمات زیستی، آنقدر ذهن ما را مدهوش خود ساخته که به داشته‌ها کم و نداشته‌ها به شدت زیاد فکر می‌کنیم و این امر ممکن منجر به ناشکری و عدم التفات به داشته‌های موجود شود.

این آیه پرمحتوا و دلنشین(انا لله و انا الیه راجعون) یاد و ذکر آن در کنار اینکه به قلب انسان آرامش می‌بخشد، انسان را از مادیات به معنویات و عجز متمایل می‌سازد، اندیشه به‌زیستن، نیکی کردن، توکل و اعتماد به خداوند و پشت کردن به خرافات را در ذهن انسان پرورش و تلقین می‌کند، تلقینی که منتج به امید به بندگی و کسب نیکی به‌منظور رستگاری در دنیا و آخرت انسان می‌شود.
برماست که همواره به‌عنوان یک مسلمان در کنار زیستن، به فکر آخرت خویشتن نیز باشیم.