عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ س عَنِ النَّبِیِّ أَنَّهُ قَالَ: «لاَ یَزَالُ یُسْتَجَابُ لِلْعَبْدِ مَا لَمْ یَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِیعَهِ رَحِمٍ، مَا لَمْ یَسْتَعْجِلْ» قِیلَ: یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الاِسْتِعْجَالُ؟ قَالَ: «یَقُولُ: قَدْ دَعَوْتُ، وَقَدْ دَعَوْتُ، فَلَمْ أَرَ یَسْتَجِیبُ لِی، فَیَسْتَحْسِرُ عِنْدَ ذَلِکَ، وَیَدَعُ الدُّعَاءَ»(رواه‌المسلم).

حضرت ابوهریره رضی الله عنه می‌گوید: نبی اکرمﷺ فرمود: «دعای بنده همچنان پذیرفته می‌شود تا زمانی‌که در جهت انجام گناه یا قطع پیوند خویشاوندی، دعا ننماید و عجله نکند». شخصی گفت: یا رسول الله! عجله یعنی چه؟ فرمود: «عجله عبارت است از اینکه شخص بگوید: من بسیار دعا کردم؛ ولی ندیدم که الله متعال دعای مرا قبول کند. بعد از آن، خسته و مستأصل می‌شود و دعا کردن را ترک می‌کند».