نویسنده: مبارز هروی

ملت افغانستان در سال 1996 میلادی بعد از تجربه نمودن روزهای سیاه جنگ و خونریزی به سبب اشغال روس ها و متعاقبا جنگ های ویرانگر احزاب سیاسی، برای اولین بار زیر سیطرۀ امارت اسلامی نفسی آرام کشیدند.
صلح، امنیت، استقلال، آزادی، رفاه و آسایش از نعمت های بزرگی بود که در آن ایام ملت افغانستان از آن بهره مند شده بودند، وضعیت خوشایندی که به سبب قربانی های بسیار و فداکاری های بی نظیر و تنفیذ شریعت اسلامی و حدود الهی به میان آمده بود.
در آن زمان اما، وجود همچین حکومتی که بر مبنای قرآن و سنت حکم نماید و صلاحیت و ارزش قوانین بشری را زیر سؤال ببرد به مزاج عموم دشمنان اسلام و در رأس شان آمریکای جنایت کار خوش نیامد و همین امر سرآغاز برنامه ریزی های غرب علیه ملت و دولت افغانستان بود.
یازده سپتامبر بهانه خوبی برای آمریکا و متحدان اش بود تا حمله به افغانستان را برای خود مشروعیت بخشند.
بعد از آغاز حمله آمریکا به افغانستان و اشغال این خطه مجاهد پرور، دشمنان اسلام به خوبی می دانستند که نمی توانند از راه زور و اکراه، ایمان و عقیده این ملت را متزلزل نمایند، امری که روس‌ها و انگلیس ها قبلا در انجام آن ناکام مانده بودند، بنابر این ملت کفر برای از بین بردن اعتقاد و باور مردم افغانستان درسدد این شدند تا در کنار نبرد نظامی به جنگ فکری روی آورند و در پیشبرد این جنگ از وسائل و ادوات زیادی استفاده نمودند از جمله رسانه ها که در زمان اشغال نقش به سزایی را ایفا نمودند.
غربی ها میخواستند با آلوده ساختن رسانه ها بذر فرهنگ پلید غرب را در خانه های مسلمانان بکارند.
خانه هاییکه در واقع سنگر اسلام و تربیت‌گاه نسل آینده این ملت محسوب می‌شوند در آن زمان به مرکز توجه این جنگ نابرابر مبدل شده بودند.
نشر برنامه‌های موسیقی با رقص زنان بدحجاب، پخش فیلم ها و سریال‌های خارجی، راه اندازی ویژه برنامه هایی با اختلاط زنان و مردان و برگذاری پروژه شوم ستاره افغان، از جمله گام های مؤثر رسانه ها در راستای ترویج بی بندوباری میان جوانان و نوجوانان این سرزمین شمرده می‌شد.
اقداماتی که متاسفانه بی نتیجه نماند و جوانان زیادی را در منجلاب فساد گرفتار نمود. واقعاتی هم‌چون فرار از خانه، رابطه های خارج از ازدواج و وقوع طلاق میان زوج ها به صورت وحشتناکی در جامعه به اوج خود رسیده بود.
روزها، ماه ها و سال ها گذشت و ملتی که یک زمان همچون ستاره ای در آسمان علم و فرهنگ می‌درخشید، اکنون در پسا ابرهای سیاه اشغال، روی به افول نموده بود.
بلی! تمام حالات ظاهری به نفع اشغالگران پیش می‌رفت و مات کفر هر روز بیش از قبل به خواسته های شوم شان نزدیک تر می‌شدند، تا اینکه الله متعال نظر رحمت اش را بر این ملت انداخت و بندگان مخلص و مجاهد اش، همان‌ها که بیست سال تمام با ابتدائی‌ترین امکانات نظامی علیه دنیای کفر ایستادگی نمودند و در این راه جانانه ایستادگی نمودند را نصرت بخشید و بر خلاف تمام تحلیل های بشری، دوستان‌اش را بر دشمنان اش پیروز گردانید.
گلیم غرب و مزدوران اش از این خاک برچیده شد و برنامه‌های طولانی مدت شان نیمه کاره ماند و محکوم به شکست گردید.
میلیاردها دالری که در این راه مصرف نموده بودند به هدر رفت و تمام زحمات شان نقش بر آب شد.
با روی کار آمدن امارت اسلامی گام‌های مؤثری در راستای اصلاح و کنترل رسانه‌ها برداشته شد و به طور عموم تمام نشرات متضاد با دین مبین اسلام و متغایر با فرهنگ افغانی ممنوع گردید.