نویسنده: رحمتالله فیضان
بحران صحی در افغانستان به یکی از چالشهای اساسی تبدیل شده است که نه تنها بر سلامت عمومی تأثیر میگذارد، بلکه بار اقتصادی سنگینی بر دوش کشور میگذارد. در حالی که مقامات دولتی به دلیل دسترسی به امکانات بهتر درمانی به کشورهای ثروتمند سفر میکنند، مردم عادی به ناچار سفر به کشورهای همسایه روی میآورند تا از خدمات صحی بهرهمند شوند. این وضعیت، ضرورت ایجاد تغییرات اساسی در نظام صحی و درمانی کشور را آشکار میسازد. با توجه به افزایش روزافزون بیماریهای خطرناک و نبود زیرساختهای مناسب برای تداوی و پیشگیری، نیاز به یک استراتژی جامع و مؤثر در قسمت صحت احساس میشود. به دلیل تغذیه نامناسب، آلودگی محیط زیست و دسترسی کم به خدمات طبی، امراض پیشرفته مانند امراض قلبی و سرطانی روز به روز افزایش مییابند. با این حال، هیچ مکانیزم مؤثری برای پیشگیری و درمان این بیماریها طراحی نشده است. برای جلو ګیری از امراض پیشرفته، برنامههای آگاهی عمومی، و ترویج معاینات طبی منظم ضروری است. ساخت مراکز طبی مجهز و مدرن در کشور و تربیه کادر متخصص باید در اولویت قرار گیرد. همچنین، اقدامات جدی در برابر دواهای تقلبی و غیر مؤثر، کنترل کیفیت و دسترسی به دوا های استاندارد اهمیت دارد. تغذیه سالم سیستم دفاعی بدن را تقویت میکند و خطر امراض قلبی و سرطانی را کاهش میدهد و عامل بنیادی سلامتی انسان است. محیط پاک مانع گسترش بیماریها میشود. آلودگی هوا، آب و مواد غذایی باعث
سرطان، بیماریهای تنفسی و سایر مشکلات مزمن میشود. کنترل و نظارت بر کارخانهها، موتر ها و زبالههای پلاستیکی، کاشت درختان و اقدامات برای پاکسازی آبها برای یک محیط سالم ضروری است.
اگر ما در افغانستان مراکز صحی و پیشگیری را با تجهیزات مدرن راهاندازی کنیم، مردم را به تغذیه سالم و حفظ محیط زیست تشویق کنیم، کادر صحی مؤثری تربیت کنیم، امتیازات مناسبی برای آنها تعیین کنیم و از دواهای تقلبی جلوگیری کنیم، از یک سو جامعه خود را از خطرات جدی نجات خواهیم داد و از سوی دیگر، سرمایههای مردم به کشورهای خارجی منتقل نخواهد شد.
دیدگاه تان را بنوسید