نویسنده: قاصد افغان
یاد مان باشد زندگی همواره با فراز و نشیب همخوان است و سر و کله میزند و نقش انسان در آن حیاتی و مهم است؛ افغانستان کشوری است که مردم آن تا دیروز هم و غم شان وجود امنیت سرتاسری و در کنار آن آبادی کشور بود و بس. اما وقوع بیش از حد حوادث و رخدادهای چون قتل، اختطاف، دزدی، رشوه و فساد در کشور باعث شد تا رؤیای آبادی کشور و حتی اقتصاد فردی را فراموش کرده و به مهمترین نداشته خود که همانا امنیت است توجه نمایند.
تمام نگاهها و شعارهای آنوقت روایت از برآورده شدن رؤیای به حقیقت پیوستن امنیت در کشور را مینمود.
گویا دعای مادران، آه مظلومان و خون دلیران و شهیدان بانی یک سلسله تحولات بزرگ در سطح کشور و فروپاشی حکومت جمهوریت و روی کار آمدن حکومت طالبان شد.
بیان حقایق و تحریر آن رسالتی است سنگین بهخصوص بر دوش نویسندگان و چیزفهمان اجتماع، بههمینخاطر به تحریر این مطلب پرداختم.
شایان ذکر است که با رویکارآمدن حکومت طالبان در کنار فراهم سازی امنیت سرتاسری توام با آرامش و آسایش یک سلسله پروژههای بزرگ اقتصادی و زیربنایی کشور نیز عملا زیر کار قرار گرفت و امروزه پس از سپری شدن نزدیک به ۳ سال بسیاری از این پروژههای مهم اقتصادی تکمیل و برخیها تحت کار و یا در حال تکمیل شدن اند مانند بند شاه و عروس که دیروز (۱۱/۱۰/۱۴۰۳) کار آن تکمیل و به بهره برداری سپرده شد.
برماست که متوجه داشته گهای چون امنیت، آزادی و تکمیل پروژههای بزرگ اقتصادی که در واقع مدیوین تلاش حکومت سرپرست است، باشیم و به آن اهمیت دهیم.
دیدگاه تان را بنوسید