نویسنده: قاصد افغان

استعمارگر به کسانی گفته می‌شود که با نقشه‌های سیاسی و نظامی تلاش می‌کنند تا ملت‌های دیگر را تحت سلطه‌ی خویش درآورد؛ البته لازم نیست این امر حتماً از راه‌های سیاسی و نظامی صورت گیرد، زیرا برای انجام این امر، تاکتیک و روش‌های مختلفی وجود دارد، کلمه‌ی«استعمار» در اصل معنای بسیار خوب و پسندیده‌ی دارد، زیرا به معنی عمران و آبادی است، اما در معنای حقیقی خود به کار نمی‌رود، بلکه کشورهای که مورد اشغال و تجاوز فزیکی و یا حتی فکری قرار گرفتند، به‌نام کشورهای مستعمره و دولت  اشغالگر را به نام استعمارگر یاد می‌کنند.

پس از پایان جنگ‌های جهانی اول و دوم که منتج به کشته و زخمی شدن میلیون‌ها انسان گردید و فرجام آن جز خسارت جانی و مالی بین طرفین جنگ چیز دیگری نبود، کشورهای قدرت و سلطه طلب علاقه‌مند استعمار با روش متفاوت‌تر که همانا جنگ نرم می‌باشد، شدند. جنگی که سلاح آن رسانه‌ها و مطبوعات است و مرمی آن محتوای نشر شده و هدفمندی که می‌تواند نگاه‌ها را به خود جذب و اذهان را مدیریت و حتی به سمت خاص و از قبل تعیین‌شده رهبری کند، رهبری که امروزه باعث شده جهان غرب به دید مردم جهان به‌خصوص شرق، جهان آباد، آزاد، متعهد به حقوق بشر، صاحب اخلاقیات و کمالات، با اقتصاد و فرهنگ و در کل تشکیل شده از نخبگانی متبحر و لایق به نظر برسد در صورتیکه این خیال و شعاری است که رسانه‌های غرب تزریق اذهان مردم کرده و ماهیت آنان(غرب) جز پلشتی و پلیدی چیز دیگری نمی‌باشد(جنگ فلسطین مصداق سخن بنده است)، زیرا آبادی شان نمادین، آزادی شان محدود، حقوق بشر در حد شعار، اخلاقیات و کمالات شان مادی گرایانه(اصل تشکیل رابطه، احترام و حرمت شان به انسان براساس بارگاه و جایگاه است)، اقتصاد شان طبقه بندی شده(اگر به حقیقت ثروت میلیاردرهای جهان بنگرید درمی‌یابید که آنان، غربی و به خصوص یهودی بوده و در واقع اقتصاد جهان و به‌خصوص غرب توسط افراد معدودی مدیریت و کنترل می‌شود و افراد دیگر جامعه غرب به نحوی کارگران و کارمندان این افراد محدود و معدود بوده و سرمایه شان در حد بخور و نمیر است و بس)، فرهنگ شان غنی از بی بندوباری و عدم شناخت نوع احترام به والدین، بزرگان و حتی زندگی است و در کل نخبگان شان کینه توزانی که سر ستیز با اسلام و مسلمانان داشته و به منظور نایل و تسلط بیشتر بر قدرت و ثروت خواهان نابودی شرق و مسلمانان هستند.

آنان(کشورهای استعمارگر) به منظور خودبرتری متمسک به رسانه‌ها و پلت‌فرم‌های اجتماعی شده و امروزه آسوده خاطر و به‌طور منظم و هدفمند خود داستان می‌سرایند و سپس آن را تزریق اذهان می‌کنند.

می‌بایست روی ارتقای ظرفیت سواد رسانه‌ی خود کار و تلاش نموده تا بتوان محتوای درست را از نادرست را تفکیک نمود.