از حضرت ابوهریره رضی الله عنه روایت است که صحرانشینی نزد رسول الله صلى الله علیه وسلم آمده و گفت: ای رسول خدا، مرا به عملی راهنما باش که اگر آن را انجام دهم، وارد بهشت شوم.
رسول الله صلى الله علیه وسلم فرمود: «تَعْبُدُ اللهَ لا تُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً، وتُقِیمُ الصَّلاَهَ، وتُؤتِی الزَّکَاهَ المَفْرُوضَهَ، وَتَصُومُ رَمَضَانَ»: «الله را عبادت کن و چیزی را شریک او قرار نده و نماز را برپا دار و زکات فرض را پرداخت کن و ماه رمضان را روزه بگیر».

بادیه نشین گفت: سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، بر این موارد نمی افزایم. و چون بازگشت، رسول الله صلى الله علیه وسلم فرمود: «مَنْ سَرَّهُ أنْ یَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أهْلِ الجَنَّهِ فَلْیَنْظُرْ إِلَى هَذَا»: «هرکه دوست دارد به مردی از اهل بهشت بنگرد، به این شخص نگاه کند»(متفق علیه).