نویسنده: قاصد افغان

در سکوت صبح گاهی خوب است که مناجات و دعا به درگاه خداوند متعال داشته باشیم و از تمام داشته‌های که خداوند عزیز و قدیر، در زندگی برای ما به نمایش گذاشته و ما از آن استفاده می کنیم، شکر گذار باشیم. در واقع با شکر نعمت نه تنها نعمت افزون می‌شود بلکه فرد متوجه نعمت شده و می‌داند که خدای رزاق و قادر متوجه اوست و پی می‌برد به آیه‌ی از قرآن که خداوند می‌فرماید: (برای انسان هیچ‌چیزی نیست مگر بر اساس تلاش و توانایی او)، باید د‌ زندگی همیشه بیدار بود و با سحر خیزی و تفکر عمیق در سکوت صبح‌گاهی می‌توان به تمام زیبایی‌های هستی نگاه کرد و آفرین گفت به آفرینندۀ آن. انسان در طول روز وقتی که مصروف تنظیم معیشت و مواد لازم آن برای زندگی است بخواهد و نخواهد دچار یک نوع اختلال‌ها و اضطراب‌هایی می‌شود که ذهن فرد را مغشوش می‌کند، در هنگام استراحت با کوله باری از ابهامات، چرایی‌ها، نشدن‌ها، ناامیدی‌ها و دنیایی از غم، سر خود را سنگین روی بالین می‌نهد اما با سحرخیزی؛ فرد با ذهن باز و خلاق، امید کامل و سالم، راه‌حل‌های چالش‌گشا و قناعت به داشته‌ها، زندگی را آغاز می کند و مطمئناً در طول روز از انرژی خاص و قوی یی برخوردار بوده و با یک نیرو و نشاط تمام زندگی می‌کند.

یکی از مهم‌ترین فوائد سحرخیز بودن از بُعد روانشناسی این است که افراد سحرخیز، به نسبت سایر افراد کمتر به بیماری هایی که جنبه روانی دارند، دچار می‌شوند از جمله: افسردگی، اختلالات خلقی و… حتی میزان رضایت از زندگی افراد سحرخیز بشدت بالاست و آمار خودکشی در این افراد بسیار پایین است. با کمتر شدن فعالیت‌ها، امکان ابتلای افراد به بیماری‌هایی مثل چاقی، مشکلات قلبی و اختلالات روانی بیشتر می‌شود. افرادی که سحرخیز هستند این ویژگی را عامل موفقیت خود می‌دانند. صبح زود زمان بسیار خوبی از روز است که همراه با وزش نسیم ملایم احساس آرامش کنیم، وقتی برای انجام کارها زودتر بیدار می‌شوید کمتر احساس عجله می‌کنید و در نتیجه کارها با کیفیت و دقت بهتر و بیشتری انجام می‌شود اما تا لحظه‌ی که به فواید سحرخیزی آگاه نباشید همه چیز برعکس می‌باشد. زود بیدار شدن از خواب میزان شادی را افزایش می‌دهد زیرا افراد می‌توانند بهتر به کارها برسند و دغدغه­‌ی نداشته باشند. احساس کنترل، تیزبینی، تمرکز و انرژی به‌وجود آمده در این افراد موجب خوشحالی و آرامش درونی شان می‌شود. در نتیجه سحرخیزی باعث این می‌شود که ما هم نماز خود را بخوانیم و هم به درستی و سلامتی زندگی خود را ادامه دهیم.

(انما یتذکر اولاالباب)اینجاست که انسان پی می برد به حکمت های فرامین الهی به خصوص نماز صبح.