نویسنده: مبارز هروی
بعد از روی کار آمدن امارت اسلامی و انحلال نقشه های شوم غرب، مزدوران و غلامان حلقه به گوش قدرت های بیرونی، عزم خویش را جزم نموده و رخت سفر از این خاک بر بستند.
چراکه با سقوط اداره فاسد جمهوریت، سفره های رنگارنگ شان برچیده شده و مجالی برای دوام شر و فساد شان باقی نمانده بود و دیگر نمی توانستند بر ملت رنج دیده این دیار ظلم روا دارند و بیت المال را به تاراج ببرند.
از آن روز به بعد، گهگاهی خواب های آشفته ای می بینند و در پی آن جلسات و نشست های گوناگونی راه اندازی می کنند.
جلساتی که حتی تعداد بسیاری از هم کیشان خودشان نیز فرایند برگذاری آن را به باد تمسخر می گیرند و بر پوشالی بودن و بی ثمر بودن آن تاکید می ورزند.
به راستی چطور ممکن است جنگ سالارانی که در زمان اوج قدرت و در اختیار داشتن حمایت جامع و کامل غرب نتوانستند در مقابل عزم آهنین مجاهدین امارت اسلامی ایستادگی کنند اکنون با دستان خالی و بدون پشتیبانی باداران شان علیه نظام علیه وارد پیکار شوند.
اما برخلاف واقع، رهبران جبهات و احزاب خیالی و منحل شده، هنوز هم از خواب شیرین شان بیدار نشده و بر این باورند که گویا می توان باری دیگر برای خود جای پای در افغانستان باز کنند.
زهی خیال باطل، چراکه مردم افغانستان اکنون بیش از هر زمان دیگری بر ماهیت اصلی معاملهگران و وطن فروشان دون مایه آگاه شده اند و باری دیگر هرگز فریب نیرنگ و تزویر شان را نخواهند خورد.
بنابراین هرچه می خواهند بگویند، گردهم آیند و جلسات ملونی راه اندازی نمایند، اما از قدیم گفته اند: به دهان گربه سیاه باران نمی بارد.
دیدگاه تان را بنوسید