نویسنده: رحمت‌الله فیضان
ولایت‌های فاریاب، جوزجان، سرپل، بلخ، سمنگان، قندوز، تخار، بغلان، هلمند و هرات از جمله ولایاتی هستند که به‌دلیل داشتن خاک حاصل خیز، اقلیم گرم، خشک و تابش مناسب نور آفتاب، مناطق مستعدی برای کشت محصولات زراعتی خاصی مانند کنجد به شمار می‌روند. کنجد گیاهی است که در خاک‌های غنی و در شرایط آب و هوایی گرم و آفتابی بهترین رشد را دارد. وجود زمین‌های وسیع زراعتی و تجربه دهقانان این مناطق نیز به افزایش بازدهی و کیفیت محصول کمک شایانی می‌کند.

علاوه بر این، کشت کنجد به‌دلیل نیاز کم به آب، با توجه به محدودیت منابع آبی کشور، گزینه‌ای اقتصادی و پایدار برای دهقانان محسوب می‌شود. طبق گزارش‌ها، سالانه حدود پنجاه هزار تن کنجد از ولایات یادشده برداشت می‌شود. این گیاه خواص بسیاری دارد و علاوه بر استفاده در تهیه روغن، برای خوش‌طعم کردن غذاها نیز کاربرد دارد. همچنین در طب سنتی چینی و هندی از کنجد برای درمان برخی بیماری‌ها، از جمله عفونت‌های پوستی و ارتقای سلامت دندان‌ها استفاده می‌شود.
طبق مطالعات طبی روغن دانه‌های کنجد سرشار از مواد مغذی است وهمچنان مطالعات نشان داده‌اند که این روغن می‌تواند بر کاهش سطح کلسترول و تری‌گلیسیرید تأثیر مثبت بگذارد. روغن کنجد به طور مؤثری در پیشگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی نقش دارد و فاقد چربی‌های مضر است.
بناء به‌همین‌منظور ارتقای تولید روغن کنجد، پیشنهاد می‌شود که از طریق برنامه‌های فنی، صنعت‌کاران و زارعان در تولید روغن کنجد تلاش کنند. تولید روغن کنجد می‌تواند علاوه بر رشد اقتصاد ملی، واردات روغن‌های بی‌کیفیت و پر از کلسترول را کاهش دهد. این اقدام هم به بهبود وضعیت اقتصادی و هم به ارتقای سلامت جامعه کمک می‌کند.