افغانستان کشوری است که تا دیروز به‌عنوان سرزمین تریاک و کشت آن شناخته می‌شد و بدان شهرت داشت. خرید و فروش مواد مخدر در اداره پیشین جمهوریت در حدی آزاد بود که متأسفانه زندگی و آینده نسل جوان کشور را نه تنها به تباهی کشاند بلکه منجر به اخلال آسایش و امنیت مردم نیز شده بود.
شاهد بودیم که در گوشه و اکناف شهر و دیار میهن مان جوانان ژولیده و خسته از زندگی با ظاهر به شدت غمگین و چهره چروک در بین بولوارهای جاده‌ها و کثافت‌دانی‌های کشور در منظر عموم به‌خصوص کودکان ما، با دود مواد مخدر، ذلیلانه زیست داشتند.
اما با روی کار آمدن حکومت طالبان دیگر شاهد بیماران مبتلا به مواد مخدر در ساحات یاد شده نیستیم.
حکومت سرپرست در کنار بازسازی و آبادی شهرها، بیماران مبتلا به مواد مخدر را در سطح کشور جمع‌آوری نموده و پس از تداوی شان آنان را به خانواده‌ها و جامعه تقدیم کردند تا به کشور و خانواده خود مصدر خدمت نافع قرار گیرند.
به منظور مبتلا نشدن جوانان به مواد مخدر فرمان‌های پشت سرهم با محتوای عدم اجازه کشت مواد مخدر، خرید و فروش آن، قاچاق مواد مخدر و هم‌چنان جزاهای سخت برای مجرمین مد نظر گرفته شده است که این خود باعث شد تا مواد مخدر از افغانستان رخت بربندد و ما دیگر شاهد بیماران مبتلا به مواد مخدر، خرید و فروش و کشت آن نباشیم.
اما غرب که حامی و مشوق جنگ و تباهی در کشورهای اسلامی چون فلسطین و…است، ادعاها و اعلامیه‌های را به نشر می‌رساند که گویا در افغانستان هنوز مواد مخدر کشت و خرید و فروش می‌شود.
به تازگی دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل گزارش داده بود که گویا در سال روان به نسبت سال گذشته ۱۹ درصد کشت تریاک افزایش یافته است.
در صورتیکه برای همه مبرهن است که دیگر در افغانستان خبر و روایتی از کشت مواد مخدر موجود نبوده بلکه مردم به کشت بدیل آن پرداخته اند.
جهان باید از شایعات و اختلاف افکنی دست بردارد.