نویسنده: قاصد افغان
بسیار جای تعجب و تاسف است که اولین بردگان، وطن فروشان و خائنان ملی، قشر با سواد و به اصطلاح چیزفهمان‌ جامعه اند؛ این حقیقتی است که نمی‌توان از آن انکار کرد. اگر تاریخ استعمار هند توسط انگلیس‌ها، استعمار افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق و آمریکا را مورد غور و کاوش قرار دهید متوجه می‌شوید که در هند نخستین افرادی که حاضر به تطبیق قوانین انگلیس‌ها و دفاع از آن در برابر قوانین هند و برتر و بهتر شمردن قوانین بریتانیا به نسبت هند شدند، در کنار سیاسیون وقت، قضات و وکلای محاکم بودند؛ قضات در محاکم قوانین خارجی را جایگزین قوانین موجوده هند نموده و وکلا به تدافع و توسعه و ترویج آن پرداختند و این آغاز استعمار و از بین بردن تمدن هند و جایگزین کردن تمدن غرب بود.
همچنان در افغانستان با درخواست نور محمد تره‌کی و چیزفهمان دیگر کمونیست کشور عملا توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق مورد هجوم و استعمار نظامی قرار گرفت؛ استعماری که جز شهادت بیش از یک و نیم میلیون افغان و جراحت و معلولیت صدها هزار تن چیز دیگری را با خود نداشت.
در آنسو اشغال افغانستان توسط آمریکایی‌ها و ناتو نیز به درخواست زمام‌داران وقت که خود را اندیشمندان و سیاسیون جامعه تلقی می‌نمودند، بود.
باید اذعان کرد که استعمار و ایجاد تفرقه در یک نظام و حکومت ممکن نیست مگر با شکار و برده کردن قشر تحصیل کرده و آنانی که از لحاظ علمی و سیاسی در جایگاه بلند و مشهوری قرار دارند.
شایان ذکر است که اکثر اندیشمندان به فکر آبادی کشور و آزادی آن هستند تعداد محدودی که بردگی غرب را هویت خویش قرار می‌دهند با حمایت مالی غرب در جایگاه رسانه‌ای و شهرت مردمی قرار دارند هر چند که با تحولات اخیر در کشور مشخص شد که کدام افراد بردگان کدام کشور هستند، زیرا با فرار خود به کشورهای منطقه و جهان لانه و آشیانه خود را به مردم نشان دادند.