نویسنده: قاصد افغان

بسیاری‌ها با دسترسی به وسایل ارتباط جمعی(تلویزیون، ماهواره، صفحات اجتماعی و…) که در بطن جامعۀ غرب به‌منظور تسلط فکری و فرهنگی بر دیگران تولد یافته است، دنیای خود را با دنیای مجازی که غرب از طریق رسانه‌ها در قالب سریال‌ها و فیلم‌ها به نمایش گذاشته اند، مقایسه نموده و متاسفانه فرجام چنین مقایسه‌ها جز نیل به طرز تفکر و فرهنگ جامعۀ غرب و حتی آرزوی زیست در جوامع غرب چیز دیگری نمی‌باشد.
در صورتیکه اگر جامعۀ غرب را به درستی کاوش و واقع بینانه مورد تحلیل قرار دهیم متوجه خواهیم شد که آنان باوجود امکانات مدرن و زندگی پر از مادیات، به دلیل عدم درک ماهیت و هدف زندگی و معنویات و اخلاقیات انسانی، دچار اختلالات روانی و ذهنی شده و تنهایی و آزادی بی‌حد و مرز حاکم در جامعۀ غرب باعث منزوی شدن، عدم اعتماد به افراد و امید به ادامه زندگی شده و نهایتا اکثر افراد جامعۀ غرب به دو چیز متمسک می‌شوند: آدم کشی و یا خودکشی.
غرب از این دو خصلت بدور نیست؛ در جامعۀ غرب دو طبقه از افراد زیست دارند: طبقه اول افرادی که راه حل مشکل شان را در خودکشی می‌یابند و به ادامه زندگی خوشبین نیستند و طبقه دوم توسط دولت جذب، به‌منظور از بین بردن اسلام و مسلمانان آموزش و پرورش داده شده و نهایتا در میادین نبرد آنهم در کشورهای اسلامی فرستاده می‌شوند و به مثابه انسان عاری از وجدان و احساس دست به کشتارهای ظالمانه و خصمانۀ می‌زنند که می‌توان به سربازان زندان بگرام، زندان ابوغریب عراق، جنگ افغانستان و… اشاره کرد که هر کدام حاکی از نوع جنایاتی که حتی به زبان نمی‌توان توصیف کرد، می‌باشد.
برماست که واقع بینانه و مستندگونه دنیای غرب را مورد غور و بررسی قرار دهیم و به شایعات و محتوای رسانه‌های غربی که تماما نمادین و حتی بدور از حقیقت و واقعیت می باشند، اعتماد نکنیم.