نویسنده: صبغتالله وصیل
مترجـم: مصطفـی توکلــی
مردم مظلوم، ستمدیده و آوارهٔ فلسطین در مسیر رهایی و استقلال آن مراحل سخت و دشواری را پشت سر گذرانیده/میگذرانند.
این همه مصیبتها، آزمایشها و بلاهایی که
جنگ به همراه دارد؛ مقاومت، صبر و استقامت میخواهد تا در برابر خطرات و مشکلات که ما را تهدید میکند، فایق آمده و آنچه روح و روان را به سوی آرامش فرا میخواند، گام برداریم.
و این امر از ما میطلبد تا از خود صبر و شکیبایی نشان بدهیم.
علیالخصوص کسانی که پرچم مقاومت و مبارزه را به اهتزاز در میآورند، آنها بیشتر در معرض فشارها و سختیهای پیدرپی قرار دارند…
از شهادت رهبران گرفته تا خسارتهای روحی و نظامی، خسارتهای مالی و جسمی، حاشیه سازی و خیانت دور و نزدیکان، لشکرکشیها و سزنشها، دعوت به تسلیم شدن و چشمپوشی در برابر آنها، تا نسبت به دین و عقیده خود با دید حقارت بنگرند و یا در مقابل آنها از خود نرمش نشان بدهند.
همانطور که خداوند میفرماید: قَالُوۤا۟ أُوذِینَا مِن قَبۡلِ أَن تَأۡتِیَنَا وَمِنۢ بَعۡدِ مَا جِئۡتَنَا؛ قوم حضرت موسی به وی گفتند: ما قبل از اینکه نزد ما بیایی و بعد از آن که هم آمدی، ما ضرر کردیم. [الأعراف: ۱۲۹].
خدواند متعال در جای دیگر میفرماید: «یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ لَا تَکُونُوا۟ کَٱلَّذِینَ کَفَرُوا۟ وَقَالُوا۟ لِإِخۡوَانِهِمۡ إِذَا ضَرَبُوا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ أَوۡ کَانُوا۟ غُزࣰّى لَّوۡ کَانُوا۟ عِندَنَا مَا مَاتُوا۟ وَمَا قُتِلُوا۟ لِیَجۡعَلَ ٱللَّهُ ذَ لِکَ حَسۡرَهࣰ فِی قُلُوبِهِمۡۗ وَٱللَّهُ یُحۡیِۦ وَیُمِیتُۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِیر؛ اى کسانى که ایمان آوردهاید، مانند کسانى نباشید که کفر ورزیدند و در مورد برادرانشان هنگامى که به سفر رفته [و در سفرمردند] یا جهادگر بودند [و شهید شدند] گفتند: اگر نزد ما [مانده] بودند، نمىمردند و کشته نمىشدند [شما مؤمنان این چنین نگویید] تا خدا آن را حسرتى در دلهاى آنها (کافران) قرار دهد، و خداست که زنده مىکند و مىمیراند، و خداست که به آنچه مىکنید، بیناست [آل عمران: ۱۵۶].
آنچه که در فلسطین «غزه» برای انجام عملیات پیش دستانه #طوفان_الأقصى، علیه رژیم صهیونیستی راه اندازی شده و چه اتفاق افتاد و چه در حال رخ دادن است؛ یک حرکت موازن و مبارکیست، پس بربریت، اشغالگری و زیر پا گذاشتن تمام حقوق انسانی و اخلاقی و آنچه مردم ما در آن در معرض خطر قرار گرفتند و میگیرند، از جمله قتل، آوارگی، گرسنگی، تشنگی و ویرانی… این همه بجای خودش، ولی از برخی انساننماها، صداها بلند شده و این حرکت مبارک و تصمیم تاریخی را یک حرکت اشتباه خواندهاند.
ما اعتراف میکنیم که شما -اهل غزه- با شرایط و اوضاع سخت و دشواری مواجه هستید؛ اما صبر و استقامت، مقاومت و سخت کوشی، ولو اندک که هم باشد، کارهای غیرممکن را -باذن الله- ممکن میسازد و سنگینی ترازو، روزی به نفع شما خواهد چرخید.
خوب به یاد دارم: در ابتدای مقاومت و جهاد علیه اشغالگران آمریکایی، مردمِ ما بر مجاهدین انتقاد و اعتراض میکردند و به مجاهدین میگفتند که شما اقدام و حرکتی گویا علیه کوهی کردیدهاید و میخواهید کوه را هُل بدهید و کاری میکنید که جز ضرر و زیان چیزی عاید شما نمیگررد.
والدین فرزندان خود را به خاطر رفتن به جبهههای جهاد سرزنش میکردند، خواهران و برادران یک دیگر را مقصر میدانستد و …. این عملکرد تنها در مورد عوامالناس صدق نمیکند، بلکه این عملکرد در مورد علما و داعیان دین و وابستگانِ به علم و عرفان نیز صدق مییابد.
خوب به یاد دارم، چند سال بعد از اشغال افغانستان توسط آمریکاییها، در سخنرانی یکی از مشایخی که معروف به علم و فضیلت بود، حضور داشتم. در پایان محفل یکی از حاضرین سؤالی طرح کرد و از شیخ در مورد حکم مبارزه و مقاتله با آمریکاییها و حکومت دست نشانده فاسد کرزی پرسید که، جهاد چه حکمی دارد و دستور شما چیست؟
شیخ جواب داد: «شما فکر میکنید بااین درگیریها و با این سلاحهای ساده، با قدرتی همچون آمریکا مقابله کنید؟ اصلاً این کار ممکن نیست، بروید و با آمریکاییها صلح کنید و به دولت کرزی بپیوندید.»
اما مجاهدین قهرمان ما به این سروصداها اعتنایی نورزیدند و از ملامت هیچ ملامت کنندهٔ نهراسیدند و ناامید نشدند، بلکه به جهاد خود ادامه دادند و به مبارزه علیه اشغالگران آمریکای و متحدانشان جنگنیدند.
در واقع، مجاهدین ما هم دلشان به گلوهگاهشان رسید بود و زمانی که جنایات اشغالگران آمریکایی با راهبری جنگی (ترامپ) به اوج خود رسید بود، هر روز اخبار و گزارشها درباره حملات، بمباران و کشتار مردم میشنیدیم، تعداد شهدا و مجروحان روزانه از مرز دهها نفر، فراتر میرفت.
در این شرایط بسیار سخت، جناب وزیر امور خارجه (امیرخان متقی) به همراه تعدادی از برادران رسانهٔ از ایشان پرسیدند: تا کی با این دشمن قدرتمند مبارزه کنیم؟ آیا میتوانیم دشمن را با این عملیاتهای کوچک و کمتاثیر نابود کنیم، عملیاتی که فقط دشمن را وحشیتر و دیوانهتر میکند؟!
متقی در پاسخ گفت: اگر بااین مقاومت و جهاد به هدف خود نرسیدیم، حداقل باید به فتح و پیروزی نزدیکتر که میشویم. و بالاخره همینطور شد.. بعد از گذشت چند سال، به چشم خود مشاهده کردیم که مراکز، ادارات ولایات مانند برگ درختان در پاییز به دست مجاهدین میافتادند تا اینکه تمام افغانستان به دست مجاهدین فتح شد. الحمدلله دشمنان بزدل از ترس مجاهدین فرار کردند و با شرمساری و ننگ، کشوری ما را ترک کردند.
ملت ما در ادوار مختلف تاریخ با چنین ناامیدیها مواجه گشته و در این آوخر میگفتند که این منطقه تنها به وسیله مهدی در آخرالزمان فتح میشود؛ اما پس از جهاد مستمر و مجاهدت مداوم مجاهدین، خداوند افغانستان را به دست آنها فتح کرد و آنها را در سرزمینشان مستقر و تمکین داد و دشمنان را خوار و ذلیل گردانید.
حالا به جای مقصر دانستن مجاهدین قهرمان و رزمندگان مقاومت، آنهایی که بینی رژیم صهیونیستی را به خاک خون مالیدند؛ باید خود را مقصر بدانیم که از آنها دفاع نکردیم و آنها را تنها گذاشتیم و وظیفه ایمانی و اسلامی خود را در برابر آنها ایفا نکردیم.
دیدگاه تان را بنوسید