نویسنده: رحمت الله فیضان
اسلام دین صلح، برادری و همبستگی است و هیچگونه سازگاری با فتنهانگیزی و ایجاد تفرقه در میان مسلمانان ندارد. کسانی که به نام دین دست به آشوب و خونریزی میزنند، در حقیقت در مسیر تضعیف امت اسلامی گام برمیدارند و آلت دست بیگانگان هستند.
فتنهانگیزی، که زمینهساز اختلاف و نفاق در جامعه اسلامی است، رفتاری مذموم و مغایر با آموزههای قرآنی است. خداوند متعال در قرآن کریم فتنه را شدیدتر از قتل دانسته است، زیرا پیامدهای آن بر امنیت، همبستگی و ثبات جوامع اسلامی تأثیرات مخربی بر جای میگذارد. مسلمان واقعی کسی است که در جهت تقویت وحدت و همدلی تلاش کند، نه اینکه آتش اختلاف و خشونت را شعلهور سازد.
در طول تاریخ، گروههایی به نام اسلام، اقداماتی انجام دادهاند که نهتنها با تعالیم اسلامی در تضاد بوده، بلکه چهرهی اسلام را مخدوش کرده است. در حالی که دین مبین اسلام، ریختن خون بیگناهان را از گناهان کبیره میداند، این گروهها در راستای تأمین اهداف مغایر با مصالح امت اسلامی حرکت کردهاند.
افغانستان در سالهای اخیر اقدامات جدی برای نابودی پناهگاههای گروههای مخرب از جمله داعش انجام داده است. بااینحال، شواهد امنیتی نشان میدهد که عاملان بسیاری از حوادث ناامنی در آن سوی خط دیورند مستقر هستند. اطلاعات استخباراتی نیز حاکی از آن است که مراکز اصلی سازماندهی و پشتیبانی از این گروهها در آن سوی این مرز قرار دارد.
بازیگران منطقهای و بینالمللی باید درک کنند که ناامنی در افغانستان محدود به این کشور نخواهد ماند و پیامدهای آن دیر یا زود دامن آنان را نیز خواهد گرفت. مسئولیت مشترک همه کشورها و طرفهای ذیربط آن است که بهجای دامن زدن به بیثباتی، مسیر همکاری، تفاهم و همزیستی مسالمتآمیز را در پیش گیرند و در جهت تأمین صلح و ثبات منطقهای تلاش کنند.
حکومت افغانستان هم مسولیت دارد که باید با هوشیاری و تدبیر در برابر دشمنان دین و بشریت که به کشتار، جنگ و جنایات سازمانیافته دست میزنند، ایستادگی کند. تجربه، مادر علم است؛ از اینرو، بهرهگیری مؤثر از آن در سیاستگذاریها و اقدامات امنیتی ضروری است. جنایت قندوز بخشودنی نیست و حکومت باید تدابیر لازم را برای جبران آن و جلوگیری از تکرار چنین فجایعی اتخاذ کند.
دیدگاه تان را بنوسید