نویسنده: مولوی ضیاءالرحمن معتصم
امروز ۱۰ حوت ۱۴۰۳ هـ.ش، مصادف است با پنجمین سالروز امضای توافقنامه پایان اشغال افغانستان، که میان امارت اسلامی افغانستان و دولت امریکا در شهر دوحه، به میانجیگری کشور قطر، به امضا رسید.
این توافقنامه، سندی است که شکست نظامی و سیاسی بزرگترین امپراتوری عصر را به ثبت رسانید و جهان را متوجه قدرت و استقامت یک ملت مؤمن و مجاهد ساخت.
آغاز اشغال و مقاومت بینظیر ملت افغانستان
در سال ۲۰۰۱، امریکا با تمامی توان نظامی، تجهیزات پیشرفته و حمایت ناتو، با غرور و تکبر، افغانستان را اشغال کرد. آنها آمده بودند تا حکومت اسلامی را سرنگون کرده، یک نظام وابسته و دستنشانده را بر سر کار بیاورند. حکومتی که از خود هیچ صلاحیت و استقلالی نداشت و هر تصمیمی را با اجازه باداران خارجیاش میگرفت.
در ابتدا، امریکا و متحدانش گمان میکردند که دیگر خطری متوجه آنان نخواهد بود و میتوانند بدون دردسر، سالها سلطه خود را در افغانستان ادامه دهند. اما چیزی نگذشت که مجاهدین امارت اسلامی مبارزه خود را از کوهها، دشتها و شهرها آغاز کردند و شعلههای جهاد را در سراسر افغانستان برافروختند. روز به روز، دامنه مقاومت گستردهتر شد، عملیاتهای استشهادی، کمینها، انفجارها و حملات چریکی خواب راحت را از چشمان اشغالگران ربود.
امریکا با تغییر استراتژی، بارها شمار سربازان خود را افزایش داد، عملیاتهای وحشیانه شبانه راهاندازی کرد، مردم بیگناه را بمباران و شکنجه نمود، اما همه این اقدامات بینتیجه ماند. مجاهدین امارت اسلامی، با ایمان راسخ و توکل بر خداوند، در برابر تمامی تجهیزات مدرن، ایستادگی کردند و به جهانیان نشان دادند که پیروزی نه با سلاحهای پیشرفته، بلکه با ایمان، صبر و استقامت حاصل میشود.
تغییر استراتژی امریکا؛ از جنگ به مذاکره
وقتی امریکا دریافت که با وجود هزینههای هنگفت و تلفات بیشمار، هیچ شانسی برای پیروزی در میدان نبرد ندارد، تنها راه باقیمانده را در مذاکره دید. آنها که زمانی حاضر به گفتوگو نبودند، خود درخواست مذاکرات را دادند و به میز مذاکره آمدند، زیرا راه دیگری برای فرار از این باتلاق نداشتند.
نمایندگان امارت اسلامی با درایت و هوشیاری، وارد مذاکرات شدند و بر تمام اصول و شرایط خود، تا آخرین لحظه پافشاری کردند. تیم مذاکرهکننده امریکا، متشکل از متخصصان سیاسی، حقوقی و نظامی، تلاش زیادی کرد تا دستاوردی برای خود داشته باشد، اما در نهایت مجبور شد همان شرایطی را که امارت اسلامی از ابتدا تعیین کرده بود، بپذیرد.
پس از هجده ماه مذاکره و مقاومت استوار مجاهدین، در ۲۹ فبروری ۲۰۲۰م مطابق به ۱۰ حوت ۱۳۹۸هـ.ش، توافقنامه دوحه به امضا رسید. این توافقنامه، رسماً شکست امریکا و پایان اشغال را اعلام کرد و زمینه خروج ذلتبار سربازان اشغالگر را از افغانستان فراهم ساخت.
فرار خفتبار امریکا و سقوط رژیم دستنشانده
براساس این توافق، نیروهای امریکایی و ناتو مجبور شدند خاک افغانستان را ترک کنند. اما قبل از اینکه آخرین سرباز امریکایی، میدانهوایی کابل را ترک کند، رژیم مزدور کابل چنان سقوط کرد که حتی سران آن، فرصت جمعآوری وسایل شخصیشان را هم نیافتند. تمام شهرها و ولایات، یکی پس از دیگری بدون مقاومت به دست مجاهدین امارت اسلامی افتاد و نظام اسلامی بار دیگر در افغانستان برقرار گردید.
دستاوردهای امارت اسلامی پس از توافق دوحه
پس از پیروزی، امارت اسلامی نشان داد که همانگونه که در میدان نبرد قوی بود، در عرصه حکومتداری نیز توانایی دارد. با گذشت مدت کوتاهی:
یک کابینه سرپرست تشکیل شد و امور حکومتی به حالت عادی بازگشت.
نیروهای امنیتی قدرتمند و مستقل تأسیس گردید که از تمامیت ارضی کشور حفاظت میکنند.
اقتصاد کشور از وابستگی به کمکهای خارجی، به سمت خودکفایی حرکت کرد و بودجه ملی از عواید داخلی تأمین شد.
روابط دیپلماتیک با کشورهای منطقه و فرامنطقه گسترش یافت و سفارتهای افغانستان در چندین کشور بازگشایی شد.
نظم و امنیت سراسری برقرار شد و افغانستان از جنگهای داخلی، فساد و مافیای خارجی نجات یافت.
۱۰ حوت؛ روزی که جهان حقیقت را پذیرفت
این روز، ثابت کرد که هیچ قدرتی، هرچقدر بزرگ، نمیتواند ملتی را که برای استقلال و آرمانهایش میجنگد، شکست دهد. امریکا با تمام زرادخانه نظامی خود، به زانو درآمد و جهانیان دیدند که ایمان، جهاد و مقاومت، بر قدرتهای استکباری غلبه میکند.
۱۰ حوت، روزی است که برتری ایمان بر سلاح، استقامت بر اشغال، و عدالت بر ظلم را به تاریخ ثبت کرد. این روز، یادآور پیروزی ملت افغانستان و اثبات این حقیقت است که:
قدرت حقیقی در تانکها و هواپیماهای جنگی نیست، بلکه در ایمان، اتحاد و اراده ملتی است که برای آزادی و استقلالش از هیچ قربانی دریغ نمیکند.
الحمدلله که امارت اسلامی، با عزت و افتخار، پرچم اسلام را در این سرزمین برافراشت و زمینه حاکمیت شریعت را مهیا ساخت. این مسیر، همچنان ادامه دارد و انشاءالله در آینده نیز شاهد پیشرفت، توسعه و استحکام بیشتر نظام اسلامی خواهیم بود.
۱۰ حوت؛ روزی که جهان به قدرت ایمان، جهاد و صبر پی برد!
دیدگاه تان را بنوسید