نویسنده: رحمت الله فیضان
ژورنال شماره ۶۴ «مطالعات استراتژیک» وزارت امور خارجه امارت اسلامی افغانستان در ۲۵۳ صفحه، به زبانهای پشتو، دری و انگلیسی منتشر شده است. این ژورنال با هدف ارائه تحلیلهای عمیق از تحولات منطقهای و جهانی، اطلاعات دقیق و دیدگاههای تحلیلی ارزشمندی را برای تصمیمگیرندگان سیاسی فراهم میکند. این نشریه با بررسی وضعیت ژئوپولیتیک، اقتصادی، امنیتی و استراتژیک افغانستان و منطقه، به درک بهتر فرصتها و تهدیدهای پیش روی کشور کمک مینماید و افغانستان را بهعنوان یک بازیگر کلیدی در منطقه معرفی میکند، به گونهای که کشورهای منطقه بیش از پیش به ارزش و نقش افغانستان پی میبرند.
محتوای این شماره شامل موضوعات متنوعی است:
د افغانستان اسلامی امارت بیا ځلې واکمنۍ پر مهال د افغانستان د جیوپولیتیک وضعیت ارزونه
عمران زکریا و عبدالصبور مبارز؛
گونهشناسی شبکه منطقهای افغانستان و تأثیر آن بر پایداری امنیت، به قلم پوهنیار جواد امیری؛
خطوط ریلی و پیشنیازهای داخلی افغانستان در اتصال منطقهای، نوشته پوهنمل دکتر محمد طاهر تنزهای و قاسم جمالزاده؛
دافغانستان کانی سکتور ، د سمیه ییزې همکارۍ لپاره فرصتونه او ننګونې
نوشته جاوید فدایی
نقش پروژه تاپی در افزایش تعاملات منطقهای، به قلم محمد فهیم صالحی؛
نقش راه لاجورد در توسعه همکاریهای منطقهای و تأثیر آن بر امنیت و ثبات افغانستان، نوشته جمعهخان همدرد؛
نقش بندر چابهار در گسترش تعامل میان افغانستان، ایران و هند، به قلم یارمحمد حقیار و فهیم صالحی؛
کاربردهای هوش مصنوعی در تحولات ژئوپولیتیکی ترانزیت منطقهای در افغانستان، نوشته وحیدالله قادر؛
میانجیگری چین و تأثیر آن بر بهبود روابط عربستان سعودی و ایران، به قلم دکتر بسمالله منګل.
این ژورنال تحت ریاست ولیالله شاهین، سردبیری حکمتالله ځلاند و با همکاری هیئت تحریریهای متشکل از دکتورر فاروق اعظم، شفیع اعظم، دکتور ذاکر جلالی، حکمتالله ځلاند، دکتور محمد حسین سعیدالافغانی، ولیالله شاهین، مفتی نورالله عزام، دکتور محمد فیصل، رحمتالله فیضان، مفتی نوراحمد نور و دکتور عبداللطیف نظری منتشر شده است.
چکیده سرمقاله ژورنال:
سرمقاله این شماره تأکید میکند که از نظر تاریخی، موقعیت استراتژیک افغانستان همواره در تعاملات سیاسی، اقتصادی و امنیتی کشور و منطقه جایگاه ویژهای داشته است. این سرمقاله بر این نکته تأکید دارد که با بازگشت امارت اسلامی به قدرت، وضعیت ژئوپولیتیک منطقه دستخوش تغییرات قابل توجهی شده که از یک سو فرصتهای زیادی برای افغانستان فراهم آورده و از سوی دیگر بر اهمیت همکاریهای منطقهای افزوده است.
به دنبال جنگ اوکراین، علاقه مندی روسیه به تعاملات اقتصادی با افغانستان افزایش یافته است. کشورهای آسیای مرکزی نیز که در پی اتصال به آسیای جنوبی از طریق مسیرهای امن هستند، نسبت به توسعه دالانهای ترانزیتی از راه افغانستان خوشبین میباشند. چین نیز به عنوان یک قدرت منطقهای، علاقهمند به گسترش همکاری با امارت اسلامی است و هند نیز برای برقراری تعاملات تازه با افغانستان پیشقدم شده است.
در نهایت، سرمقاله تأکید میکند که در حال حاضر، اکثر کشورهای منطقه به این درک رسیدهاند که بی ثباتی در افغانستان تنها محدود به این کشور نیست، بلکه امنیت و ثبات کل منطقه را نیز تحت تأثیر منفی قرار میدهد.
دیدگاه تان را بنوسید